Babıali Hariciyesi | Ansiklopedik Bilgi |

Babıali Hariciyesi Sadrazamlar. devlet işlerini, Topkapı Sarayındaki Divan-ı Hümayunda, haftada dört gün, genellikle, cumartesi, pazar, pazartesi, sah günleri öğleye kadar, görüşür, karar altına alırlardı.

Öğleden sonra da kendi yerlerinde gerektiğinde vezirlerle toplantılar yapabilirlerdi.

1656’da Köprülü Mehmed Paşa’nın sadrazamlığı kabul etmesi üzerine, saray etkisinden uzak kalmak üzere, bugünkü İstanbul Vilayetinin yerinde bulunan konak, o zaman Sadrazam’a verilmişti.

Türklerde genellikle devlet kapısı, paşa kapısı, vezir kapısı diye adlandırılan devlet işlerinin görüldüğü yere, daha sonra Babıali denmeye başlanmıştır.

Babıali önceleri, devlet işlerinin görüldüğü selamlık ve sadrazamın ailesi ile oturduğu harem kısmından oluşmak üzere iki bölümdü.

Büyük bir çevreyi kaplamakta olup, mutfakları, ahırları, koruyucu asker koğuşları bulunuyordu.

Alt katta ise, günlük işleri yürütmekte olan kalemler , odalar , çalışma odaları, yer almakta idi.

Üst kat sadrazamların ve ailesinin oturmasına mahsustu.

Kalem kısmı üç bölüm halindeydi.

Birinci bölümün amiri sadrazamın yardımcısı, görevini yürüten, Kahya
Bey’di.

Genellikle dahiliye ve askeri işlerle görevli idi.

İkincisi Reisülküttap olup, Hariciye Nazırı’nın görevini yapar, devletlerle alakalı, işler, anlaşma, elçilerle görüşme işlerini yürütürdü.

Ayrıca, Sadrazam tarafından önemli işler hakkında padişaha sunulacak teklifleri hazırlardı.

Emrinde, tercümanlar, Babıali’de, vükela meclisinde müzakereleri idareye ve sarayla ceryan eden yazı işlerini yürüten Amedci ve Beylikçi gibi yüksek dereceli görevliler bulunurdu.

Yabancı elçilerin başvurularım Resülküttab’a ve sadrazama Tercüme Kalemi’nin başı olan Tercüman Bey arzederlerdi.

Elçilerle Reisülküttap arasındaki görüşmelere katılır, çeviri işlerini yürütürdü.

Tercüman Bey, bir nevi Reisülküttap’ın yardımcısı gibi görev yapar, yeni tayin edilen Avrupalı elçilerin güven ve yetki mektuplarını sunmak üzere, padişah tarafından kabullerinde de tercümanlık yaparlardı.

1835’de, II. Mahmud’un son zamanlarında Avrupa kuruluşlarına uyularak, Reisülküttablık, Hariciye Nazırlığı oldu.

Reisülküttap’ın emrinde görev yapan (Hacegan-ı Divan-ı Hümayun) Divan’da sekreterlik görevi yapardı.

Bunlar muhtelif kalem memurlarının yetişmiş elemanları idi.

Hariciye Nazırlığı kurulunca hepsi birer şube müdürü oldular.